Moxa

Moxa is gemaakt van bijvoet, een kruid met geneeskrachtige eigenschappen.
Om effect van moxa te verkrijgen wordt het aangestoken zodat het gaat gloeien In de Oosterse geneeskunde wordt bijvoet al eeuwenlang gebruikt om te verwarmen en beweging te brengen. Het is een integraal onderdeel van acupunctuur. In China heet acupunctuur zhēn jiǔ (針灸), wat te vertalen is als prikken en branden.

De blaadjes van de bijvoet worden in mei geoogst. Dan worden de blaadjes fijn gemalen en gezeefd. De gezeefde bijvoet wordt moxa genoemd.
Moxa-therapie is goed inzetbaar bij chronische pijn, gebrek aan energie en slapeloosheid. Ook littekens kunnen goed behandeld worden met moxa, de littekens worden zachter en minder pijnlijk. Een heel specifiek en effectief gebruik van moxa betreft het laten draaien van een foetus in stuitligging. Ook om een bevalling op te wekken wanneer die te lang uitblijft is moxa effectief. Ook in de westerse natuurgeneeskunde werd hiervoor bijvoet gebruikt.
Moxeren of moxibustie werkt voedend en verwarmend, het geeft beweging en is stimulerend .
Moxa-therapie kan op diverse manieren worden uitgevoerd, de therapeut blijft er altijd bij.

Directe moxa-therapie.
Van de moxa kunnen kleine bolletjes of kegeltjes gevormd worden met de hand. De bolletjes of kegeltjes worden op huid geplaatst, de kegeltjes worden op de huid geplaatst.
Dit wordt directe moxa genoemd. De moxa wordt aangestoken met een gloeiend staafje wierook en begint dan te smeulen. Ruim voordat het smeulende gedeelte de huid bereikt wordt de moxa gedoofd en weggenomen door de therapeut.
Dit klinkt misschien spannend maar het is een beproefde methode die al jarenlang wordt ingezet. De therapeut blijft er altijd bij en houdt scherp in de gaten hoe het branden van de moxa gaat.

Moxibustie met ondergrond
Tussen de huid en het moxa-kegeltje wordt een isolerend laagje geplaatst. Dit laagje kan bijvoorbeeld een plakje gember zijn of zeezout.
De moxa wordt aangestoken en smeult helemaal op.
Een variant hierop is de zogenoemde plakmoxa. Dit is een kant en klare portie moxa in een cilindertje. Het cilindertje staat op een zelfklevende kartonnen basis dat op de huid geplakt kan worden.

Moxa op de naald
De tot kegeltjes gevormde moxa kunnen op de achterkant van de acupunctuurnaald worden geplaatst en aangestoken. Er bestaan ook kant en klare rondjes om op de naald te plaatsen. De naald geleidt de warmte van de moxa en op deze manier dringt de warmte diep door in het acupunctuurpunt.

Moxa stick of moxa sigaar
Er bestaat ook een moxa-stick of moxa-sigaar. Dit is compact geperste, opgerolde moxa. Een groot voordeel van zo’n moxa-stick is dat hij ook makkelijk kan worden gebruikt door de patiënt thuis. De stick wordt aan een zijde aangestoken en begint te gloeien De stick wordt boven de huid gehouden op enige afstand. De warmte kan goed gereguleerd worden door de afstand tot de huid te vergroten of te verkleinen.
Een goed voorbeeld waarbij de moxa-stick wordt ingezet is het laten draaien van een foetus in stuitligging.

Moxa-box
Een moxa-box is een houten of metalen kistje met daarin een rooster waarop de moxa wordt gelegd. Het rooster raakt de huid niet. In de moxa-box wordt een relatief grote hoeveelheid moxa gebrand. Het voordeel is dat er een groter lichaamsoppervlak ineens behandeld kan worden. Meestal wordt de box op de rug, de buik of de bovenbenen ingezet. De box wordt op het huidoppervlak geplaatst, eventueel met een katoenen doek ertussen, en de moxa wordt aangestoken.

Over het algemeen zal een ontspannen en weldadig gevoel overheersen na een behandeling met moxa. Soms zijn er kortdurende bijverschijnselen als jeuk, tintelingen, emotionele gevoelens of kortdurende misselijkheid. Dit komt door het activerende effect.
Na een moxa-behandeling is het van belang om goed te drinken. Door de warmte van de moxa en het bewegende effect ontstaat een versnelde afvoer van afvalstoffen. Door meer te drinken en te plassen kunnen de afvalstoffen het lichaam sneller verlaten.